Szukaj
  • Paweł

Geniusz i schizofrenia w filmie "Piękny umysł"

Schizofrenia uważana jest za jedną z najpoważniejszych chorób psychicznych, a jednocześnie sprawiającą współczesnej psychiatrii najwięcej problemów. Jest to choroba przede wszystkim bardzo złożona, mogąca trwać wiele lat, a nawet całe życie. Jej objawów nie da się jednoznacznie sklasyfikować. Zaliczyć można do niej przede wszystkim na posiadaniu urojeń i omamów. Chociaż można wyróżnić wiele objawów schizofrenii, to trzeba wziąć pod uwagę, że niektóre z nich mogą występować u osób, które nie cierpią na omawianą chorobę.


Zachowanie się osoby cierpiącej na schizofrenią oraz rozwój tej choroby w doskonały sposób zostały przedstawione w filmie „Piękny umysł”, w którym główną rolę grał Russel Crowe wcielający się w postać Johna Forbesa Nasha Jr. – amerykańskiego matematyka, ekonomistę i noblistę. Historia Nasha przedstawiona w filmie zaczyna się w momencie, kiedy zaczyna swoją naukę na Uniwersytecie w Princeton. Już wtedy bardzo widoczna jest różnica pomiędzy jego niezwykłą inteligencją matematyczną oraz całkowitym nie radzeniem sobie w kontaktach międzyludzkich.


Dzięki wysoko rozwiniętym umiejętnościom logicznego myślenia oraz kalkulacji, Johna Nasha moglibyśmy nazwać geniuszem matematycznym. Był całkowicie pochłonięty swoimi zainteresowaniami matematycznymi, niemal zupełnie odkładając na bok życie towarzyskie (utrzymywał kontakty ze znajomymi głównie dzięki ich inicjatywie). Już od początku studiów zauroczony możliwościami matematyki, za cel postawił sobie stworzenie teorii, dzięki której stałby się osobą znaną i poważaną w świecie nauki. Charakterystyczną rzeczą w jego zachowaniu było to, że niemal w sposób naturalny i swobodny doszukiwał się we wszelkich zjawiskach i zachowaniach ludzi oraz zwierząt pewnych wzorów matematycznych oraz struktur. Matematyka miała być dla niego sposobem odkrycia tzw. „podstawy wszechrzeczy”, wytłumaczeniem każdego istniejącego zjawiska. Swoim badaniem był zaaferowany tak bardzo, że zapisywał działania matematyczne na oknie swojego pokoju w akademiku i nie rozstawał się z książkami. Na jedną ze swoich przełomowych teorii wpadł natomiast będąc ze swoimi kolegami w barze.


Jedną z charakterystycznych cech osób chorych na schizofrenię jest to, że chociaż są wybitnie inteligentni, to jednak mają trudności w nauce. Filmowy John Nash (nie należy go mylić z rzeczywiście żyjącym Johnem Nashem, którego przebieg choroby był nieco inny) już od początku swoich studiów unikał chodzenia na zajęcia, uważając je za stratę czasu oraz za destrukcyjne dla kreatywności. Zarówno to, jak i wiele innych zachowań Nasha, takich jak wyrzucenie swojego biurka przez okno akademika, jeżdżenie rowerem w kółko tuż przed uczelnią oraz wyłożenie całego stolika w barze książkami i notatkami może świadczyć o kolejnej cesze wymienianej przez psychiatrów jako charakterystyczna dla schizofreników – ekscentryczności.


John Nash w czasach akademickich miał charakterystyczne dla schizofreników problemy z komunikacją interpersonalną oraz przystosowaniem się do powszechnie przyjętych w każdej grupie społecznej zasad. Już w pierwszej scenie widać, że jest osobą siedzącą na uboczu, czującą się najlepiej we własnym towarzystwie. Kiedy zostaje wyciągnięty przez swoich kolegów do baru i zachęcony przez nich, aby porozmawiał z nieznajomą kobietą, zupełnie nie wie w jaki sposób się do tego zabrać. W relacjach z kobietami, głównie w trakcie flirtu Nash okazywał się być bardzo bezpośrednią i na pozór oschłą osobą, jednak w rzeczywistości bardzo łatwo można było zranić jego uczucia. Przekonany o swojej nieomylności i niezwykłym talencie matematycznym nie potrafił pogodzić się z porażką, np. po przegranej partii w Hexa z jednym ze swoich kolegów, po której rozrzucił planszę z pionkami i uciekł.


Znamienne dla schizofrenii są również same absorbujące zainteresowania związane z filozofią religią, okultyzmem lub abstrakcyjnymi ideami (w tym przypadku matematycznymi). Nie oznacza to oczywiście, że same takie zainteresowania są destrukcyjne. Są one takie dopiero, kiedy jak w przypadku Johna Nasha dominują nad pozostałą aktywnością społeczną oraz osobistą i kiedy zaburzają kontakty z innymi ludźmi.


U osób chorych na schizofrenią bardzo często pojawiają się urojenia i omamy. W przypadku Johna Nasha do omamów należał jego współlokator z akademika – Charles Herman, który wydawał się być całkowitym przeciwieństwem Nasha i odzwierciedleniem nieuświadomionej potrzeby zaspokojenia podstawowych potrzeb społecznych. Jego współlokator był osobą towarzyską, charakteryzującą się wysokim poziomem ekstrawertyzmu.


W trakcie studiów problemy Nasha były traktowane przez ludzi z jego otoczenia jedynie jako „drobne dziwactwa”. Schizofrenia jest jednak chorobą posiadającą kilka faz i która może pogłębić się z czasem. W przypadku Nasha do pogłębienia choroby doszło po zakończeniu studiów, kiedy kilka razy został poproszony przez Pentagon o rozszyfrowanie rosyjskich szyfrów. Epizody te były dla głównego bohatera bardzo stresujące, ponieważ niedługo później uwikłał się on w urojony rosyjski spisek, w którym miał odgrywać kluczową rolę – miał odnajdywać struktury zawarte w gazetach. Od tej chwili jego życie zostało zdominowane przez charakterystyczne dla schizofrenika postrzeganie świata. Widział siebie jako osobę bardzo ważną dla ludzkości, a swoją pracę jako mogącą uratować świat od katastrofy nuklearnej. Pojawiły się nowe urojone postaci, w jego rękę został wszczepiony chip, a w swoim otoczeniu dostrzegał rosyjskich szpiegów.


Traumatyczna dla Johna Nasha była sytuacja, kiedy dowiedział się, że jego działalność oraz wiele ważnych dla niego osób są jedynie wynikiem jego urojeń. Trzeba zaznaczyć, że wielu schizofreników żyje w świecie swoich wyobrażeń i nie dopuszcza do siebie myśli, że rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej – są oni przekonani, że urojone postaci które widzą są prawdziwe. Gdy natomiast dochodzi do nich, że jest zupełnie inaczej, przeżywają szok, tak jak w przypadku Johna Nasha. Tak jak mówi dr Rosen w jednej ze scen filmu:


„Koszmar schizofrenii polega na nierozpoznawaniu prawdy. Gdyby nagle dowiedziała się pani, że ludzie, miejsca i ważne dla pani chwile nie minęły, nie zniknęły, lecz gorzej – nigdy nie istniały – jakież byłoby to piekło”.

Ważnym elementem przedstawionym w filmie dotyczącym leczenia osób dotkniętych schizofrenią jest wsparcie rodziny i osób najbliższych. Bohater filmu borykał się ze swoją chorobą przez wiele lat i do końca nie był w stanie wyleczyć się ze wszystkich jej objawów. Jednakże dzięki wsparciu swojej żony był w stanie zaakceptować istnienie swoich urojeń oraz nauczyć się odróżniać je od rzeczywistości, oraz żyć razem z nimi.

0 wyświetlenia

Serwis Skribado.pl gwarantuje każdemu Klientowi pełną oraz całkowitą anonimowość i dyskrecję, jednak materiały edukacyjne mojego autorstwa mogą być wykorzystane wyłącznie w sposób nie naruszający przepisów Prawa Autorskiego oraz Art.272 KK. Moja praca ma na celu przyspieszenie procesu nauki i jest całkowicie zgodna z polskim prawem. Serwis nie ponosi odpowiedzialności za dalsze użytkowanie i sposób ich wykorzystania.

 Copyright © 2020 Skribado.pl - pisanie wzorów prac zaliczeniowych, licencjackich i magisterskich, copywriting

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now